3 สาเหตุหลักที่ทำให้สายพานไข่ฉีกขาด (และวิธีป้องกัน)

สายพานลำเลียงไข่ขาดเป็นความเสียหายร้ายแรงที่ทำให้ระบบการเก็บไข่ของคุณหยุดชะงัก การขาดเกือบทั้งหมดสามารถป้องกันได้และเกิดจากปัญหาหลักสามประการ:

1. การวางแนวไม่ตรง (สาเหตุอันดับ 1): สายพานไม่วิ่งตรง มันจะ "เบี่ยง" ไปด้านใดด้านหนึ่งและเสียดสีกับขอบโลหะที่แหลมคมของกรงหรือโครง ซึ่งจะทำให้ขอบสายพานฉีกขาดหรือ "กิน" จนกว่าจะเสียหาย

2. ความเสียหายจากหนู: หนูหรือหนูมักจะถูกดึงดูดด้วยอาหารที่หกเลอะเทอะ จะกัดสายพาน (โดยเฉพาะสายพานแบบทอ) เพื่อสร้างวัสดุทำรัง ทำให้เกิดจุดอ่อนที่ฉีกขาดภายใต้แรงตึง

3. ข้อต่อสายพานชำรุด: "ตะเข็บ" หรือ "รอยต่อ" ที่สายพานเดิมถูกต่อเป็นวงแหวน ทำไม่ถูกต้อง จุดอ่อนนี้จะค่อยๆ แยกออกจากกันภายใต้แรงกดดันประจำวัน

สายพานลำเลียงไข่ที่ขาดเป็นหนึ่งในการเสียที่แพงที่สุดและใช้เวลานานที่สุดในฟาร์มไก่ไข่ ไม่เพียงแต่คุณจะมีค่าใช้จ่ายสำหรับสายพานเส้นใหม่ แต่ยังมีค่าแรงสูงในการเก็บไข่ด้วยมือจนกว่าจะเปลี่ยน

ข่าวดีก็คือ สายพานลำเลียงไข่ไม่ค่อย "ขาด" โดยไม่ทราบสาเหตุ พวกมันเสียหายด้วยเหตุผลที่เฉพาะเจาะจงและสามารถป้องกันได้ นี่คือสิ่งที่ควรสังเกต

นี่เป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของการขาดของสายพานลำเลียงไข่ เป็นการ "เลื่อย" อย่างช้าๆ และค่อยเป็นค่อยไป ซึ่งจะทำลายสายพานในที่สุด

• เกิดขึ้นได้อย่างไร: สายพานถูกออกแบบมาให้วิ่งตรงกลางลูกกลิ้งอย่างสมบูรณ์ เนื่องจากแรงตึงที่ไม่สม่ำเสมอหรือลูกกลิ้งสกปรก สายพานจะ "เบี่ยง" หรือ "วิ่ง" ไปด้านใดด้านหนึ่ง มันจะเริ่มเสียดสีกับส่วนที่อยู่กับที่ซึ่งมักจะแหลมคมของโครงกรงโลหะ สลักเกลียว หรือฉากยึด

• ผลลัพธ์: วันแล้ววันเล่า ขอบที่แหลมคมนั้นจะ "กิน" ด้านข้างของสายพาน ก่อนอื่นจะทำให้เป็นขุย (บนสายพานแบบทอ) หรือขูดพลาสติกออก (บนสายพาน PP) สิ่งนี้จะสร้างขอบที่อ่อนแอ และในที่สุด สายพานจะเกี่ยวและขาดออกโดยสมบูรณ์

• วิธีป้องกัน:

  • ตรวจสอบการวางแนวทุกสัปดาห์: นี่เป็นงานบำรุงรักษาที่สำคัญ ยืนที่ปลายสายพานและสังเกตการทำงานเป็นเวลาหนึ่งนาทีเต็ม มันวิ่งตรงกลางอย่างสมบูรณ์หรือไม่?

  • ปรับแรงตึง: หากสายพานเบี่ยง แสดงว่าต้องมีการปรับแนว กฎคือ: สายพานจะเคลื่อนไปทางด้านที่หย่อนกว่า หากสายพานเบี่ยงไปทางซ้าย ให้ขันสลักเกลียวแรงตึงด้านซ้ายให้แน่นเล็กน้อยเพื่อเลื่อนกลับไปตรงกลาง

นี่เป็นสาเหตุทั่วไปและน่าหงุดหงิดของการขาดอย่างกะทันหัน "โดยไม่ทราบสาเหตุ"

• เกิดขึ้นได้อย่างไร: หนูชอบโรงเรือนไก่ไข่ พวกมันถูกดึงดูดด้วยอาหารที่หกเลอะเทอะ ซึ่งมักจะสะสมอยู่ในช่องที่มืดและเงียบของระบบสายพาน พวกมันจะกัดวัสดุสายพานไข่ โดยเฉพาะสายพานไข่แบบทอ เพื่อสร้างวัสดุทำรัง

• ผลลัพธ์: พวกมันกัดเป็นรูเล็กๆ หรือ "รอยบาก" ที่ด้านข้างของสายพาน สิ่งนี้จะสร้างจุดอ่อนที่สำคัญ สายพานมีความแข็งแรง แต่แรงทั้งหมดจะกระจุกตัวอยู่ที่จุดที่เสียหายเพียงจุดเดียว วันหรือสัปดาห์ต่อมา ภายใต้แรงตึงในการทำงานปกติ จุดอ่อนนั้นจะยอมจำนนและสายพานจะขาดครึ่ง

• วิธีป้องกัน:

  • โปรแกรมควบคุมสัตว์รบกวนที่แข็งแกร่ง: นี่เป็นสิ่งที่จำเป็น คุณต้องมีแผนควบคุมหนูที่มีประสิทธิภาพและดำเนินการอยู่ทั่วทั้งโรงเรือน

  • เลือกวัสดุที่เหมาะสม: หากหนูเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นซ้ำๆ ให้เปลี่ยนไปใช้ สายพานโพลีโพรพิลีน (PP) แบบแข็ง เมื่อเปลี่ยนครั้งต่อไป หนูไม่สนใจที่จะกัดพลาสติกแข็ง

สายพานลำเลียงไข่ไม่ได้มาเป็นวงแหวน แต่จะติดตั้งเป็นแถบยาวแบน และปลายทั้งสองจะถูกต่อเข้าด้วยกันในกรงไก่เพื่อ "สร้างวงแหวน" ข้อต่อนี้เรียกว่าข้อต่อ

• เกิดขึ้นได้อย่างไร: การเชื่อมต่อที่ข้อต่อของสายพานลำเลียงไข่เป็นส่วนที่สำคัญที่สุดในการติดตั้งสายพานลำเลียงไข่

  • หากสายพานลำเลียงไข่ถูกเชื่อมด้วยเครื่องเชื่อมอัลตราโซนิกเท่านั้น การเชื่อมต่อจะอ่อนแอ

  • หากการเชื่อมและการเย็บสายพานลำเลียงไข่ไม่ถูกต้อง การเชื่อมต่อก็จะยังไม่เสถียร

• ผลลัพธ์: ข้อต่อของสายพานลำเลียงไข่เป็นจุดที่อ่อนแอที่สุด แรงทั้งหมดจากมอเตอร์ขับเคลื่อนจะดึงที่ข้อต่อนี้ เมื่อใช้งานเป็นเวลานาน ข้อต่อจะค่อยๆ สึกหรอ ข้อต่อที่ไม่ดีจะค่อยๆ แยกออกจากกัน และในที่สุดก็จะเสียหาย ทำให้สายพานขาดที่ตะเข็บ

• วิธีป้องกัน:

  • การติดตั้งที่ถูกต้อง: นี่คือเหตุผลที่การติดตั้งครั้งแรกมีความสำคัญมาก ข้อต่อต้องสมบูรณ์แบบ ตรง แข็งแรง และสะอาด หากคุณเป็นมือใหม่ คุณควรรู้กระบวนการและวิธีการที่ถูกต้องในการประกอบและบัดกรีไข่

  • ตรวจสอบข้อต่อ: ในฐานะส่วนหนึ่งของการบำรุงรักษาประจำเดือนของคุณ ให้หาข้อต่อและตรวจสอบ มันยังตรงอยู่หรือไม่? มีตะขอหายไปหรือไม่? การเชื่อมหลุดลอกหรือไม่?

การขาดของสายพานลำเลียงไข่ไม่ค่อยเกิดขึ้นโดย "อุบัติเหตุ" แต่เป็นผลลัพธ์สุดท้ายของปัญหาที่เกิดขึ้นมานาน คุณสามารถป้องกันการขาดเกือบทั้งหมดได้ด้วยการทำสองสิ่ง: 1) ตรวจสอบการวางแนวและแรงตึงของสายพานทุกสัปดาห์ เพื่อป้องกันการเสียดสี และ 2) รักษาโปรแกรมควบคุมสัตว์รบกวนที่เข้มงวด เพื่อป้องกันการกัด